Szczerze powiedziawszy to dawno nie odwaliło się nic piekniejszego w dziedzienie wyjazdowo nurkowej. Zawsze były problemy. Jednego bolała dupa innemu własnie urodziło się dziecko, jeszcze inny po ludzku wystawil do wiatru – znacie to? Lenistwo jak to mówią jest najlepszym grzechem głównym, bo ogranicza używanie 6ciu pozostałych 😀 Nie tym razem! Zgrozo to ja zacząłem być tym ogniwem sporu…

Umówieni byliśmy z MO, że w końcu nakręcimy ten film. Scenariusz rozpisany był na Piasecziusets. MArio złożył sie już na początku sezonu. Ja z racji przymusowego urlopu nie bardzo miałem jak. Powoli zebrałem graty z olx i resztki niedobitków których sentyment nie pozwolił sprzedać. Wygląda to komicznie / koszmarnie – nie skreślam tu nic. Suchy leciwy ale lekki i o dziwo dobrze na mnie pasujacy – cena 20% nowego ale trochę się przy nim orobiłem. Ocieplacz? Equesik jedna z pierwszych wersji. Wyciułany ale ciepły. Automaty? no tu to jest grubo – z jednej strony scubapro i TX100 w wersji suunto, na drugim zaworze zaś aqualung tx titanium, który był dziwnie tanio kupiony – podejrzanie dziwnie. Oczywiście podejrzenia były słuszne. Przyszedł rozkręcony okrutnie. 3min roboty, podkręcony zawór wewnętrzny i podrównane ciśnienie i działa perfekto. Tak samo też wygląda. Dziwne… Komp? HW kupiony na urodziny 30te po prawie 14 latach, pracy nie odmawia. Skrzydło? Ziemia popływamy sobie znowu – zabrałem Twoje. No i mam twój karabińczyk, którego Ci nie oddałem. Płetwy? szrot jak 100 nieszczęść – Hardy manty popękane ale w uczciwej cenie – za darmo. Tak oto za cenę paru godzin roboty i szukania zmieściłem się w 3k żeby się skompletować.

Czy wyglądam szrociarsko? OWSZEM! Czy to działa? NIE WIEM!

No dobra, MO przyjechało na kogutach i mówi, że super zdjęcia jedziemy ale na Machów! 30min przed wyjazdem wyslałem mu post z FB z wizurą oszałamiającą z LOK Tarnobrzeg i się sam wkopałem.

– nie ma wuja na maryśkę – mam niesprawdzony sprzęt zapomnij!
– nie prdl!
– jest 10 zmarnujemy cały dzień i jak mi sprzęt rypnie to będzie chujoza
– to poczekasz 🙂
– nie!
-TAK!

Z grubsza konwersacja wyglądała tak aczkolwiek zapierałem się rękamii nogami i bluzgami i logiką…że to błąd. No a ten się zaparł że szkoda życia marnować na 2m wizury. Z jednej strony nie chciało mi sie marnować pół dnia, z drugiej nie miałem wielkich planów poza obejrzeniem F1 która to planowana była dopiero na 18.

– płacę za wahe i wjazd
– no i dobra, namówiłeś… 😀
Zbiegło się to z czasem kiedy na przestrzeni paru dni wywaliło mi oponę w 22 letniej cytrynie przy 100kmh a do tego -300 za lawetę z Ski ale i zmianą jej na ciut młodszą Hundzinę w wersji ufo. A że chciałem też ją zobaczyć na trasie to wszystko spadło ku przechyleniu się w stronę Machowa.

Trasa strzelia jak z bicza. Wydarzenia dnia poprzedniego – Kraków i strzelanina mocno na nas siadły. 2h później byliśmy już na miejscu. O ile całą trasę mialiśmy słońce to na 20km przed wywaliło mgłę o 12 w dzień. Na miejscu to samo… Oby pod woda było jak na fotach.

– 67…

No i było 🙂 wejściówka do tanich nie należy – sory 50zł za parking, wc i wykorzystanie stołu? Rozumiem że w tych czasach nic nie ejst tanie ale no do zakrzówka jeszcze daleko.

Sporo ludzi jak na taką pogodą a chłodem biło + ta mgła. No i po 12 w dzień to już raczej nurcy wychodzą jak wchodzą. Wizura nawet na powierzchni robiła marketing.

– to już po przejaśnieniu się

Narzuciliśmy tempo bo chłodek dawał znaki. Graty wybebeszyliśmy szybko, tak samo też poskłądaliśmy się. 4 lata przerwy i zero problemów, tego się nei zapomina. Tyle godzin nalotu w sumie ugruntowało już pamięc mięsniową. Nawet jak coś źle złożyłem to odrazu widziałem że to nie powinno być po tej stronie. Jedynie co to na poprzednim nurze pomyliłem na której ręce zawsze miałem komputer.

– tak wiem torba do podmiany…

Team Ursuit zebrany i zwarty do nacierania. Tak więc czas na przegląd toru. Trochę się pozmieniało. Podokładane zostały nowe rzeczy ale nie za wiele od ostatniego razu. Zamieniliśmy parę słów z tambylcami i mniejwiecej rozkminiliśmy or jazdy.

Idziemy w prawo i na delfina, a potem w lewika…i co się da i bozia da, no i tego, nie tym razem 😀

– wiadomo trochę doeefektowane ale ogółem taki był klimat

Mario chwilę się posprawdzał, nie bomblował więc ja byłem nastepny. Trochę falowały mi obroty że zaraz nowy titan się wzbudzi i wywali mi powietrze. A co do powietrza, mimo tego że nabiłem butle do 210 to po paru tyg jazdy w aucie gdzieś ten wiater podciekł. Zostaliśmy na 160 barach i z tym jechaliśmy. Oby zima była łaskawa to się poserwisuje i butle.

Nur łącznie około 60 minut – szybki skrót poniżej 🙂

Oczywiście prawej strony toru nie zrobiliśmy. Nigdy nie byłem za dobrym szerpem nawigacyjnym. Ale i wiatru po godzinie jakoś nie za wiele MO zostało. Ja na twinie więc mi ciut lepiej. Ogółem wizura myślę 10-13m spokojnie.

Za 16m wchodził ostry cień mgły – popłyneliśmy kawałek tam ale nie miało to sensu. Super czysto i bezpiecznie. Zero śmieci w wodzie, prócz tego co nawsadzane 😉

łajby robią robotę, miło je pooglądać z dobrą wizurą. Wydawąło mi się tylko że pod hełmem była trupia czacha kiedyś ale mogło mi sie wydawać.

Stadka okoni kompletnie nie bojacych się ludzi. Może i nie za wielkie te rybole ale robiły też dzień.

No i kazał sie przepraszać – ten MO – taki wuj 😛

Best I ken du iz a twoje foto, suko 😀

W wodzie to uczucie nieważkości zawsze robiło robotę. Ten spokój i endorfiny po nurze są nie do opisania. Człowiek zapominał co miał i zmarginalizował ile to frajdy dawało.
Ogółem ostatnie wspomnienia z tych 4 lat szły w stronę nurkowania za karę. Nie wiem dlaczego aż do tego stopnia dobiłem. A może wiem ale nie powiem… To nie jest nowy rozdział, to jest raczej kolejny etap. Etap gdzie wiem, że pwene nurkowania nigdy nie wrócą tak jak i nurkowania z pewnymi ludźmi…i niepewnymi. Eh Ziemia, #kurwagomać…

Nawet profilowe jakieś wjechało nowe – nic to specjalnego ale wróciło jedno z najlepszych uczuć. Ten uczuć ten, kiedy masz surowy materiał i idziesz z nim do kompa żeby zobaczyć co się uda wywołać. Uwielbiam to. Mimo tego że aktualnie sprzęt foto video to telefon p40 hujweja leciwy ale kiedyś flagowiec w budzie podwodnej.

Kupiłem to pare lat temu od skośnych z zamysłem, że jak snurkuję to miło coś mieć do pofocenia. Rzeczywistość była taka że użyłem tego 1-2 razy i rzuciłem to w kąt. Jak się okazuje niesłusznie bo jednak mimo upływu czasu p40 daje i stabilizację ekranu, i pliki RAW, i 4k z 60fps – trzeba tylko pamiętać żeby je ustawić cnie Tomek? 😀

Koniec końców zwiedziliśmy pół toru ale wyszliśmy zadowoleni. Foteczki porobione, filmidła na 20min do pocięcia jest, mordki uśmiechnięte, czego chcieć więcej? WIZURY!

Takiej wizy to tylko na koparkach i zakrzu można szukać. Przynajmniej ze znanych mi miejsc. Czasem honia i piechcin dawał dobrze ale nie aż tak dobrze.

Co dalej? 2026 minął szybko ale nie był to za szczególnie udany rok. Plany na 2027 wyglądają dużo lepiej oby nie utknęły tylko na papierze 🙂 Teraz czas na serwisy i plany. No i może drugiego aqualunga 😀